Salte la navegación

Archivos en la Categoría: naturaleza

Konpozizino politxe geratu jate argazki honetan, argi gogor bat sartzen zan Laidera eta segiduen ikusi neban irudize. Abesti bat jarriko dot argazkizeri laguntzeko, Zea Mais Itsasoa

IMG_4199

IMG_4047

IMG_4166IMG_4174

IMG_4231

IMG_4183

IMG_4142

IMG_1871

Greenpeacek Urdaibai Guggenheim errefusatu du

Greenpeacek Bizkaiko eta Gipuzkoako kostaldeko «puntu beltzak» salatu ditu; Horien artean Urdaibai dago.

Greenpeace talde ekologista Urdaibaiko Guggenheim museoa eraikitzearen aurkako azaldu zen atzo Eusko Legebiltzarrean. Greenpeaceko kosta kanpainako arduradun Pilar Marcosek, Euskal Autonomia Erkidegoko itsasbazterraren % 14.2 baino ez dagoela babestuta salatu zuen. Honek azaldu bezala, euskal kostaldean, babestutako hamar gunetik zortzi arriskuan aurkitzen dira. «Hondamendi ekologiko» gisa, Pasaiako portu berriaren eraikuntza eta Urdaibaiko biosfera aipatu zituenMarcosek. Hain zuzen ere, Guggenheim museoaren bigarren zatia Urdaibai Biosferan eraikitzea errefusatu zuen. Bestalde, Urdaibain industrialdeak eraikitzearen kontrako agertu zen Marcos.
Horrez gain, Urdaibaiko isurialdera «tratatu gabeko» 15.000 biztanleren ur fekalak isuritzen direla salatu zuen Greenpeaceko kosta kanpainako arduradunak.

IMG_1879

IMG_2080

IMG_5020

Bizkaiko Golkoa Ozeano Atlantikoaren adarra edo itsasoa da. Iparraldean Bretainia, hegoaldean Asturias, Kantabria, Bizkaia eta Gipuzkoa eta ekialdean Lapurdi, Landak eta Gironda (Akitania), Poitou-Charentes eta Pays de la Loire eskualdeak ditu mugakide.

225.000 km²-ko luze-zabalera du guztira, eta sakonerarik handieneko tokian 4.735 metro sakon da. Uraren gatz kopurua %35 da.

IMG_5089

IMG_4992

Gaztelugatxeko Doniene edo Gaztelugatxe Bizkaiko kostaldeko interesgune turistikoetako bat da. Kostaldetik gertu dagoen arrokazko uhartetxo bat da eta bertara zubi bat pasatuz iritsi daiteke. Bermeon dago, Bakiotik gertu. Goian baseliza bat dago 229 eskailera igo ondoren.

Ohituraren arabera bertara igotzen denak ezkila hiru aldiz jo behar du eta desio bat eskatu. Modu honetan eskilarak igotzen egindako esfortzua ordaintzen da.

IMG_5077

Doniene edo San Juan Euskal herriko Santutegirik garratzitsuena da. Aspalditik inguruko biztanleen eta arrantzaleen erromesaldia izan da. San Juan Deunaren jaiotza ekainaren 24ean eta martirioa abuztuaren 29 ospatzen dira. 1053. urtean Bizkaiko jaunak San Juan de la Peña monasterioko ordenakoei (Huesca) eskaini zien.

XVIII. mendetik aurrera “San Juan de Gaztelugatxe” izenarekin agertzen dira dokumentuetan, Doniene izen herrikoa delarik.

IMG_4984

img_5793

img_2784

img_7032

img_5777

Zaldia euskal mitologiako irelu edo jeinua ere bazen. Atharratzen kontatzen zuten, Laxarrigibele izeneko harpean, Ahuskiko magalean, Alzaitik gertu, zaldi zuri bat bizi omen zela. Behin eskualde hartako mutil bat bahitu zuen. Mutila ez zegoen ondo integratuta bere inguruan.

Berastegiko Etsoinberri baserriko neskame bat ere, era berean bahitu zuen Obantzungo lezean bizi zen beste zaldi batek. Baserrikoek behor bat zuten. Aberea egunero bidaltzen zuten mendira eta iluntzean jaso. Etxeko morroi-neskameak egunero egiten zuten lan hori. Ohitura zuten aurrenekoa behorra ikusten zuena, bere gainean etxera itzultzeko. Egun bat neskamea izan zen lehengoa behorra ikusten eta halaxe esan zuen: Horra hor gure behor beltza, eta korrika abiatu eta aberearen gainera igo zen. Igo orduko behorra arrapaladan abiatu zen Obantzungo leizera eta bertan sartu zen bere zaldizkoarekin. Morroia luze egon zen leize barnera begira bere lagunaren bila, baina ez zuen ezer topatu.

Baserriko bidean galdetzen zuen bere buruari: “ze behor klase zen hori” , orduna ikusi omen zuen Etsoinberriko benetako behorra sakon batean lasai lasai larretzen. Handik denboraldi batera, Etsonberrikoek arropa garbitzera joan ziren Itturrarango iturrira, eta bertan topatu zituzten bahitutako neskamearen belarritakoak eta eraztuna.

Bere azalera 5.768 hektareakoa da eta zortzi udalerri hartzen ditu (zazpi Bizkaiko Lurralde Historikokoan eta bat Arabakoan). Hauek, hain zuzen: Abadiño, Zornotza, Atxondo, Dima, Durango, Izurtza, Mañaria eta Aramaio, azken hau Arabakoa. Abadiñoko Udalerria bigarrena da Parkeari azalera ekartzen (%22)

Urkiola Parke Naturalera hainbat tokitik hel daiteke, bere mendi barrenetan zehar kokatzen diren biztanle-guneak mordo handi bat direlako. Hala ere, Parkearen erdialdera heltzeko erarik erosoena Durango eta Gasteiz batzen dituen BI-623 eskualde errepidetik joatea da, berau delarik Parkea iparraldetik Hegoaldera, erdi-erditik banatuta, zeharkatzen duen errepide bakarra

Urkiolako paisaiak gizatarkuntza maila handia dauka, lurralde horretan gomutaz aurreko garaietatik burutu diren erabilera eta okupazioaren eraginez. Hori gorabehera, aberastasun handiko paisaia da, Euskal Herriko markoan benetako kalitateduntzat eta eremu atlantikoko mendien adierazgarritzat har daitekeelarik.

La carne es de color blancuzco o amarillento pasando por un crisol de colores del ámbito de los ocres, agradable al gusto, con sabor ligeramente dulce a nueces, castañas y ciruelas y no produce olor. Es muy apreciada por la mayoría de los aficionados a las setas desde muy antiguo, probablemente por eso es tan escasa. Esta seta se puede comer cocinada, cruda, en sopa de estofado, salteada, rehogada en cebolla o hasta frita como guarnición para otros platos mediterráneos. Esta seta era la favorita del emperador romano Júlio César y se había vuelto casi como parte de un ritual de iniciación consumir oronja por todos los subsiguientes emperadores romanos. Existe el llamado licuado de oronja, que está cobrando popularidad en los bares alternativos por carecer totalmente de sabor. Dicho licuado es de un color blancuzco o amarillento (dependiendo de la parte de la seta utilizada), variando en algunos casos por los otros ingredientes agregados al licuado en cada bar.

estas setas son de 5 estrellas. son la setas mas cotizadas y mas dificiles de encontrar.

Molina toma su nombre de la presencia, en pasado, de muchos molinos accionados por la fuerza del agua procediente de varios safluentes, los mismos que se pueden encontrar hoy en día en el parque de las cascadas, que se coloca en el norte-este de Italia, en la localidad de Vaccarole, a las afueras de Verona.  Visitar Molina es una ocasión para tomarse una pausa relajante en el medio de la naturaleza, descubriendo paisajes inolvidables: el lugar está sumergido en el verde, al centro de tres valles (Valle di Molina, Val Cesara y Vaio delle Scalucce) profundamente encajadas entre roca desnuda y fragmentada y hermosos bosques.
Una escursión en Molina significa hacer un salto en el pasado: el pueblecito conserva intactas todas las características de una antigua aldea medieval y ofrece ejemplos típicos de la arquitectura de la Lessinia occidental.

Seguir

Get every new post delivered to your Inbox.