Salte la navegación

Archivos en la Categoría: gernika


Foru plazan egindako ekitaldi batekin elkartasuna erakusti dio Gernikako herriak Palestinakoari. Giza eskubideak, eskubide zibilak eta politikoak ukatuak dituen herri horrekin bat egin dute, Gernika Batzordeak Udalaren laguntzagazprestatutako ekimenean. Hala, Artea elkartasun mezu gisa, Gernika koadroaren erreprodukzioaren erreplika bat baidaliko dute Gazara; hil bukarean aterako den Askatasunaren ontzidianbidaiatuko du. Batez be sendagaiak eta oinarrizko gauzak eroango dituzte ontziek, eta modu baketsuan doazela azaldu du Bermeon bizi den palestinar batek. “Artea eta bakea eroango dute ontziek Palestinara, eta bertan joango direnei esker ona erakutsi gura diet, kapitalismo eta inperialismo basatiari aurre egiteko adorea dutelako”. Era berean, eskerrak emon gura izan dio Gernikako herriari, “gaurkoa bezalako ekimenak egiteagatik”.

Askatasunaren ontzidian joango diren Edorta Jimenezek, Mikel Zuluagak, Mikel Pagolak eta Begoña Astigarragak be parte hartu dute gaurko ekimenean. Jose Mari Gorroño, udalaren izenean, gernikarron gogoa palestinarrek bakea eta askatasuna lortzea dela esan du. “palestinarrak menperatzeak ez du herri hori bake bidean ipiniko, eta ez dute segurtasunik bermatuko”. Bonbardaketek amaitu egin behar dutelanabarmendu du, “eta eskubide zibil eta politikoak errespetatu”.


Bada urte bete argazki hau ein nabela eta orduen be gogoakaz geratu ginen Gernike zuri ikusteko, ia aurton zuri ikusteko aukerie badekogu.

Badakit apur bat insistiduten nabilela teknika honekin baina gauza interesantiek lortzen hasi naz eta jarraitu eingo dotzat emoten denpora baten. Bi argazki jarri dotez  ia gustetan baiatzuez. Lehenengoa Gernikeko zubi barritzik einde dau eta parkinien dauzen kotxe guztizekaz kurioso geratzen da, bigarrena San Fidel ikastolako pista barrize da eta atentzinoa deitzu dozten kriston aldaketie egon dalako. Ikusten dozuen moduen teknika honek altura apur bat eskatzen dozku argazkize eitzerakoan

Arrozoi asko asko dauz pentsetako Astra laster barriro martxan ikusiko dogula, merezidu beintzet merezidu dogu. Gernikeko Udalatxien esku geratu zan edefizizo hau kakak janda dau. Haibeste bider garbitzu eta arregleu genun edifizizoa, barrie, rockodromoa, goiko gelak, eszenarizoa……  Gero ta klaruau dau instituzinoan esku geratzen diren edifizizoak zelan akabaten dabien, dirue gasteko dabe mile histori desberdinetan, baina Astran ezer inbertiduko dabe? eta holan badan, noiz? denporie aurrera doa eta espero dot gure Gernikeko Udaletxiek ASTRA PROIEKTUE babestie, euren onerako.


Pasadan astien bueltatxu bat emon genun Astratik eta argazki batzuk eitzeko aprobetxe neban, eztakit zueri ze rekuerdo ekarten dotzuen Astrak, ni aspaldi sartu barik egon naz eta egize da Gaztetxe barrize dekogunetik ez dotzagula kasu askorik eitzen baia han lortu zana da oin eurrera begitxuteko inderra emoten dozkuna eta nik ez dotez astuko inoiz han bizi izen genuzen momentu magikoak. Ondino trena entzuten dot asanblak ebaitzen. Inoiz buelteko gara?

BEGIEN ZUBIAK _ ARGAZKI ERAKUSKETA

Sasoi biren arteko zubia. Lehena eta oraina, oroimena eta begibistakoa. Gazteon begietatik galdu zenaren bilaketa, iraun zuenari begirada. Irudi joko txiki bat Gernika protagonista gisa hartuta. Erakusketa honetako argazki guztiak ikusteko klikatu hemen: BEGIEN ZUBIAK

EGILEAK : HIBAI AGORRIA ETA HIBAI MUNIOZGUREN

Badire bi hile edo holan Italiar gazte batek komente doztela tenika hau nahiko modan dauela ta arkitektua argazkizetan asko erabiltzen dala. Hasiera baten ez neban jakin oso ondo zeri buruz ari zan berbetan, maketa baten antza dekola eta dana miniaruran ikusten dala. Gero denbora batera bideo hau http://vimeo.com/9679622 ikusi neban, ikusgarrize eta gainera argazki kamara bategaz einde.
Honetan egunetan probetan ibili naz teknika hau eta egize esan kriston aukerak emoten deuz batezbe herri edo hirizetako argazkizek eitzerakoan, beste prespektiba bat emoten dozku eta gainera gu gure inguruegaz zelan relazionetan garen ondo adierazten deu. Argazki hau Santa Luziko etxe barrizetan atarata dau Gernikeko zementerizotik eta  maketa bat emoten deu. Jarraitzuko dot proba batzuk eitzen eta jarriko dotez blogien.


Kontzertuetan argazkizek eitzie ez da izeten bapez erreza, batezbe argize ez dogulako erabakitzen guk zelakoa izengo dan eta gainera logikoena iluminazinoa apur bet ilune izetie da. Holan ba alternatibak tope biherko doguz ez eitzeko betiko argzkizek eta toke desberdin bat emoteko. Kasu honetan kontraluz-ek eitzen hasi nintzen gustoko zeozer tope arte.
Batzuri kontzertuetara juan eta argazkizek eitzie asko gustetan jake baia niri personalmente ez,  kontzertu batera banoa kontzertue ikusten noala ta ez argazkizek eitzen.

IMG_3600

ArGaZKi honetan urriko azken asteleheneko postu txiki baten barruem gauz gizon hau eta ni, postu honetan eztakit zegaitzik baina beti, argi gitxi jartzen dabe eta argazkizek eitzie, batezbe,  saltxen dabiezen produktueri, ez da erreza izeten. 800-eko ISOagaz ein neban argazkize eta koloriek apur bat intenso urten dabe, adibidez gizonan arpeize. Hemendik Gernikeko udaletzieri eskaera bat:  Jarri mesedez argi gahizau urriko azken asteleheneko postuetan, ez da ezer ikusten.

IMG_3458IMG_3984

IMG_3755

IMG_3445

IMG_0007IMG_0271

IMG_2080

IMG_6768

IMG_6739

IMG_5120

IMG_4499

img_2872

img_1510

img_0158-2

«Txapelketa Irabaztea zaila izango da, baina ez dut uste ezinezkoa denik»

Gazteak lehen urtea du 23 urtez azpikoen mailan, eta gaur arratsaldean Espainiako txapelketaren garaikurrarengatik lehiatuko daAtzo hasi eta domekara bitartean Espainiako ziklo-kros txapelkelketa lehiatzen ari dira. Momentuko txirrindulari sasoikoenak Valladolideko (Espainia) Parquesol zirkuituan batu dira. Bertan Daniel Ruiz (Gernika-Lumo, 1990) ere izango da.Denboraldian zehar erakutsi duen sasoi ona baliatu nahi du gernikarrak 23 urtez azpikoen mailan lehen postuak lortzeko. Aurtengoa bere lehen denboraldia da maila horretan, baina beldurrik ez zaio nabari. 16:00etatik aurrera 2.800 metroko zirkuituari egin beharko dio aurre 18 urteko gazteak.
Aurtengoa da 23 urtez azpikoen mailan parte hartzen duzun lehen urtea?

Bai. Kategoria honetan 18 eta 23 urte bitartean dituzten txirrindulariek parte hartzen dugu eta ni sartu berria naiz kategorian.
Nolakoa izaten ari da lehen urtea maila berrian?
Lehen urtea pixka bat gogorra izaten ari da, baina… ez dago besterik.
Zer nolako desberdintasunak nabaritu dituzu jubeniletatik 23 urtez azpikoen mailara igarotzean?
Orohar, desberdintasunak gauza guztietan daude, baina, esaterako, abiaduran aldaketa egoten da. 23 urtez azpikoetan azkarrago joan behar zara denbora osoan.
Lehenengo denboraldia izateko lasterketa onak egin dituzu. Zure ustez, zeintzuk izan dira lasterketa onenak?
Nahiz eta postua ez izan hain ona, Karrantzako lasterketa ondo egon zela iruditu zitzaidan. Seigarren egin nuen. Unai Yusetik gertu ibili nintzen eta sprintean ia harrapatu ere egin nuen. Nire ustez, gainera, zirkuiturik politena izan da. Ermuan ere David Secoren atzetik geratu nintzen, minutu batera. Nire mailan irabazteaz gain, sailkapen orokorrean bigarren egin nuen.
Ispasterren ere lasterketa ederra egin eta David Secoren atzetik sartu zinen, ezta?
Bai, David Secoren atzetik bukatu nuen, hamabigarren postuan, eta ia-ia harrapatu egin nuen. Gainera, jende ezagun ugari egon zen zirkuituan zehar animatzen.
Eta zer pasatzen zaio burutik 18 urteko gazte bati Espainiako txapelketa sei aldiz irabazi duen baten atzetik doanean?
Egia esan, ez dakit. Pentsatzen nuen gauza bakarra David Seco harrapatu behar nuela zen. Baina noski, azkenean berak esperientzia handiagoa dauka eta norberak edozein huts eginez gero ihes egiten dizu. Kontua da ziklo-krosean teknika ere oso garrantzitsua dela eta gurpilak edozein momentutan labain egin dezakeela. Pentsatu dezakezu teknikoki ona zarela, baina, basatzarekin esaterako, zirkuituak izotz pista dirudi.
Orduan, pozik zaude edo beste zerbait espero al zenuen?
Bai, oso pozik nago. Lehenengo urtea izateko ezin dut gehiago eskatu.

hitza

img_8792img_8793img_8843img_8958

ARGAZKI DANAK IKUSTEKO

Bertsioen gauaren bigarren edizinoa izen zan atzo rock elakartien eta ikusitze sortu zan giroa eztot uste azkena izengo danik, 100 lagun inguru batu ginen bertan eta disfraz eta whisky artien edarto pase gendun. 3 taldek parte hartu bien eta horren ostien karaoke eta air guitar konkursotxue monte bien. Espero dot datorren urtien talde gehizau ikustie ta zorizonak rock elkartekoari baze gero ta gente gehizau hurbiltzen jakie lokalerarte. iparragirre rock elkarte

img_8139img_81101img_82161img_8072

img_6748

img_5777

img_5811

Iratxe Ibarra nagusitu da Bizkaiko txapelketaren lehenengo finalaurrekoan

Eskualdeko bi ordezkariak, Ajuria eta Uribe, hirugarren eta seigarren sailkatu ziren

 

Bizkaiko bertsolari txapelketaren lehenengo finalaurrekoa jokatu zen atzo Gernika-Lumoko Jai-Alai frontoian. Amaia Uribe foruarra, Fredi Paia, Ibon Ajuria gernikarra, Jone Uria, Oihana Bartra eta Iratxe Ibarra izan ziren Jai-Alaiko agertoki gainean eta azken horrek lortu zuen finalerako txartela zuzenean, saioko irabazlea izan baitzen 540 punturekin.

img_5824
Paia izan zen bigarrena 524,5 punturekin. Eskualdeko bi ordezkariak, Ajuria eta Uribe, hirugarren eta seigarren sailkatu ziren, hurrenez hurren, 508 eta 426 punturekin.

img_5834

img_4908

img_4895

p001_busturjjia

img_4880

img_46171

Geur arratsaldien kafie hartu ta segiduen, kotxien sartu naz zigarrotxu bat piztu dot eta aurrez-aurre honegaz tope naz. Eskerrak kamarie aldien euki doten bestela . 30 segundo iraun deuz  ostadarrak eta kriston maniobrie ein kotxie doblefilan itxi ta hau atara dot. Nire lenengo ostadarra. Ia gehizau topetan dodazen hortik emozionantie da ta.

img_4744

p002_busturia3

img_4752

img_4745

img_4787

coleccion-gernika

img_7860

img_40964

amaia

img_40771

img_43097

Los concursos o pruebas de arrastre de piedra por bueyes, frecuentisimos en otras épocas, lo son también en nuestros dí­as. Antes surgí­an como desafí­os individuales entre propietarios de yuntas; hoy es más usual el concurso, como número fuerte de fiestas patronales, pero conservando su gran sabor y entronque popular.

Es opinión frecuente buscar el origen de las pruebas de arrastre en el trabajo de las canteras. La piedra, desprendida por la explosión del barreno, era pulimentada “in situ” y luego, arrastrada por los bueyes, se llevaba hasta la maciza carreta que le había de transportar. Este origen, posiblemente cierto, no supone que todos los bueyes participantes en apuestas trabajaban en canteras sino que la experiencia demostrá que un objeto pesado, como la piedra, era el ideal para probar la velocidad máxima del paso del buey en arrastre.

img_41891

EL BUEY

Hasta hace muy pocos años era el ganado vacuno la única fuerza de tracción en la agricultura. Sólo en muy contadas excepciones eran empleados caballos, mulas o asnos. Recientemente se han introducido los motocultores, de aplicación múltiple, especialmente diseñados para el trabajo en las empinadas laderas que constituyen la orografía vasca.

img_4312

Los toros son capados antes del año de edad. En la inmensa mayoría de los casos, los caseros vascos los adquieren ya inutilizados para la procreación.

El peso del buey utilizado en las pruebas de arrastre varía entre 500 y 650 kilos para los concursos. Un buey de Iturrino, pesá 1.450 kilos en vivo y 790 en canal. Un buey de “Korta”, 1.380 kilos. En general se utiliza en Bizkaia ganado más pequeño de alzada y de menor peso.

Junto a los trabajos del caserío, al buey de competición se le hace andar por el monte, diariamente, unos 5 kilómetros. En el establo tiene reservado el mejor lugar. De vez en cuando se hace una prueba con la piedra de una plaza cercana para que el buey no pierda el hábito del arrastre.

img_4322

LA PIEDRA

Existe aún en muchos pueblos vascos la piedra (probarri) en la que los caseros del contorno probaban la fuerza de sus yuntas. Hoy en día, como ha sucedido en la mayoría de nuestros deportes rurales, los desafíos van dando paso a los concursos y campeonatos. Ya no son dos yuntas las que compiten. Para dar mayor espectacularidad optan a los premios, en ocasiones, hasta 35 parejas. Se requiere entonces lugares especialmente dotados para el acomodo del público. Por ello, hoy se encuentran las piedras en las plazas de toros y en frontones cubiertos.

La forma de las piedras es rectangular, ligeramente más estrechas en su cara anterior, en la que se ha labrado un orificio para el enganche de la cadena. Su peso varía mucho, oscilando entre 1.500 y los 4.000 kilos. La piedra de Tolosa pesa 4.000 kilos, y las de Gernika y Munguía 4.500 kilos. En el probadero municipal de Berriatua existe una de 5.250 kilos, que no se corre desde 1950.

En los desafíos es más frecuente el empleo de piedras grandes. En los concursos se elige piedra más pequeña ganando el espectáculo en vistosidad al hacerse el recorrido más rápido.

LA PLAZA

La piedra es arrastrada por un piso formado por cantos redondos. Hay plazas de adoquín, desechadas por los propietarios, pues los bueyes resbalan continuamente sin poder asentar las pezuñas. Es opinión extendida que son mejores los cantos rodados de río que los extraídos de las playas. La longitud de las plazas varían según las localidades. Hay una gran variedad de distancias, oscilando entre 22 y 28 metros.

img_4214

LOS ARREADORES

El buey solitario, o la yunta, es ayudada en su esfuerzo por los arreadores. Su número depende de las condiciones fijadas en la apuesta o, en los concursos de lo que señale el reglamento. Actualmente y en busca de la máxima eficacia, los arreadores suelen contratarse con mucha frecuencia.

img_4330

LA PRUEBA

Consiste en hacer más plazas en un tiempo dado. Para la fijación de las condiciones de la apuesta o concurso es detalle importante el peso de los bueyes. Cuando una yunta sobrepasa el peso tope permitido -fijado alrededor de los 1.100 kilos- la piedra recibe una sobrecarga de kilo y medio por cada kilo de sobrepeso.

Una vez en la plaza y llegada la hora, el juez competente procede al sorteo de tandas. Se considera perjudicado quien actúa en los primeros lugares, pues carece de referencias sobre el trabajo de sus contrincantes. Pero no siempre es mejor actuar en último lugar; si los primeros realizan una gran marca cunde la desmoralización. La orden de salida se da con silbato.

img_4276

El boyero y arreadores procuran dosificar el esfuerzo de los bueyes sin agotarlos desde el comienzo. Procurarán también evitar que la piedra se detenga a media plaza porque el esfuerzo se duplica en la arrancada inicial. Y, sobre todo, han de esforzarse en que la piedra no salga de la raya que señala la anchura de la plaza, pues han de volver la piedra al límite donde fue cometida la falta.

El tiempo señalado a cada participante es, por lo general, de 30 minutos. En las apuestas a veces se fija más tiempo.

Sea cual sea el plazo de tiempo, terminado este, los jueces proceden a medir la distancia recorrida que se da en plazas, cintas y centímetros.
Las pruebas suelen ser, atendiendo al número de bueyes participantes “en solitario” o “uztarri bakarrean” cuando la piedra es arrastrada por un solo animal, y “por parejas”.

LAS APUESTAS

img_4208

img_4259

img_4179

lora

p003_busturisaa1

 

Urriak 25: III. Koadrilen Eguna

Zapatu honetan, Koadrilen eguna antolatu dau hirugarrenez Ieup! gazte asanbladak. Betikolez, koadrilen arteko bazkaria egingo dogu eguerdian; hain zuzen be, arroza estilo librean prestatu beharko dabe parte hartuko daben koadrilek.

Aurten barritasunekaz dator urteroko bazkaria:

— Bazkaria Pasilekuan izango da.

— Arroza guk geuk jarriko dogu parte-hartzaileen esku. Arroz ekologikoa izango da, Lurgozo elkarteari erositakoa.

— Arroza egiteko erabiliko doguzen produktuak bertokoak izan beharko dira. Baten batek ezin badau erosi bertoko produkturik, traaaaankil. Lurgozo elkarteak merkatu txiki bat jarriko dau Pasilekuan, behar doguzen erosketak egiteko.

Bazkariaren ostean, munduko futbolin txapelketa, oka erraldoia eta ping-pong txapelketa! Gabaz kontzertuek! Eta egun osoan ziher, umore handixe!!

Abiadura handian doa mundua. Dinamika ekonomikoak eta garapen teknologikoak planetaren distantziak txikitu egin dituzte, eta dirua, mezuak, pertsonak eta merkantziak, azelerazio  berri batez, mundu osoari bueltaka dabiltza. Horrek gure baitan eta gure eguneroko bizitzan baldintza berriak ezartzen dizkigu; horregatik, boteretsuen globalizazioa ez da fenomeno baketsua eta adostua, gatazkatsua baizik.

Natura, kultura, herrien dibertsitatea, oinarrizko eskubideak… logika neoliberalen menpe daude egun. Lurra, elikadura eta elikagaien ekoizpena ere,  dirua eta produktibitatea jainko bihurtu dituen sistemaren  jomuga dira. Egoera hori ikusita, ez dira gutxi alternatiba eta proposamen berritzaileekin antolatzen diren kontsumitzaileak eta baserritarrak. Urriko Azken Astelehena hurbildu ahala, LURRAREN ASTEAk proposamen eta alternatiba horiek bultzatzea gain,  kontsumo eredu egokien alde egin nahi du.

Más de 500 niños tomarán parte en la XXIV Milla de Gernika

Gernika-Lumo se pone el pantalón corto y las zapatillas. Esta tarde se celebra la tradicional XXIV Milla de la localidad, organizada por Urdaibai Triatloi Taldea. Hasta el día de hoy se han apuntado 503 niñas y niños. No obstante, el plazo de inscripción estará abierto hasta el momento de la prueba. La primera carrera, de pre-benjamines, se disputará a las 16.00, con salida y llegada en la fuente de Mercurio. La distancia de 1.609,34 metros se recorrerá a partir de la categoría infantil.

>ARGAZKIAK IKUSI-VER FOTOS<

diseño: David Zelaia                               fotos: hibai83


VER EL REPORTAJE DE LAS FIESTAS

Esta foto del txupinazo de Gernika muestra la importancia de captar el momento decisivo pues si se huviera realizado medio segundo despues hubiera perdido mucha fuerza.

Henri Cartier Brensson y el momento decisivo

Henri Cartier-Bresson Nacido en Chanteloup (Francia) el año 1908 en una familia de clase media. Siendo todavía un niño ya se siente atraído por la fotografía. Estudia pintura y literatura en Cambridge, pero hasta 1931 no empieza como fotógrafo. Sus primeras experiencias con la fotografía empezaron con una cámara Kodak Box Brownie.

En 1932 adquiere su “maravillosa” Leica: el formato de 35 mm llega a sorprenderle y fascinarle. Henri llegó a cubrir de negro las partes niqueladas de su cámara para pasar inadvertido.

Se encontraba muy atraído por imágenes de fotografía de carácter deportivo, publicadas en aquel entonces por revistas francesas y alemanas de los años 30. Era un padre del fotorreportaje y junto a Robert Capa fue también el cofundador de la agencia Magnum Photos.

Poseía una gran capacidad única para capturar el momento efímero en que la importancia del tema se da a conocer en la forma, el contenido y la expresión. Lo llamó el momento decisivo.

Referente a su técnica jamás recortó los negativos, se positivaban completos, sin encuadrar ni cortar nada. Realizó fotografías en prácticamente todo el mundo y fue el primer fotógrafo en exhibir en el museo del Louvre, en París.

Publicó numerosos libros, es de destacar el publicado en los años 50 titulado “Images a la sauvette” que es todo un legado y compendio del significado, técnica y utilidad fotográfica.

En el año 1974, decide dar un cambio a su carrera como fotógrafo para volver a la pintura, su verdadera vocación desde la infancia. En sus últimos años de vida, crea junto a su mujer la Fundación Henri Cartier-Bresson, en la que recopila toda la obra que realizó en vida.

Seguir

Get every new post delivered to your Inbox.